Dag 30: Venray
Blijf op de hoogte en volg An en André
07 Juni 2017 | Nederland, Venray
We worden al minder vroeg wakker. Om 8 uur staan we op. Na douche en inpakken ontbijten we in de stad. Op het bussstation kopen we een kaartje naar het vliegveld. Een ritje van 15 minuten. Daarna het lange wachten op het vliegveld van Santander. 's-Middags de vlucht naar Weeze.
Bij de bagagecontrole wordt An er uitgepikt. Ze is vergeten het tafelmes uit haar rugzak te halen. De wandelstok
blijkt geen probleem te zijn.
Wat heeft de 'Camino' ons gebracht?
Het was fijn....
Om vier weken samen te wandelen.
Om in de vroege ochtenduurtjes de zon op te zien komen.
Om te ervaren dat we best verder kunnen lopen met rugzak dan 15 km per dag.
Om samen te praten over Josien en het gemis.
Om te weten dat zij ook genoten heeft van haar 'Camino'.
Om te weten dat zij daar vriendschap heeft ontmoet.
Om dezelfde paden te lopen waar zij twee jaar geleden gelopen heeft.
Om herinneringen aan Josien op te halen.
Om dit samen met Mieke en Anke te delen.
Om dit ook met andere pelgrims te delen.
Om ook de verhalen van andere pelgrims te horen.
Om te leven met enkel de spullen uit je rugzak.
Om in herbergen te slapen.
Om een enkele keer een luxer onderkomen te hebben.
Om te verblijven in een herberg zonder warm water en zonder elektriciteit.
Om met andere pelgrims aan tafel te zitten voor het pelgrimsmenu.
Om vier weken lang niet te hoeven koken.
Om dagelijks onze belevenissen te schrijven.
We zijn nu thuis en zien al weer uit naar het volgende deel van onze Camino: van León naar Santiago. We houden jullie op de hoogte.
Bij de bagagecontrole wordt An er uitgepikt. Ze is vergeten het tafelmes uit haar rugzak te halen. De wandelstok
blijkt geen probleem te zijn.
Wat heeft de 'Camino' ons gebracht?
Het was fijn....
Om vier weken samen te wandelen.
Om in de vroege ochtenduurtjes de zon op te zien komen.
Om te ervaren dat we best verder kunnen lopen met rugzak dan 15 km per dag.
Om samen te praten over Josien en het gemis.
Om te weten dat zij ook genoten heeft van haar 'Camino'.
Om te weten dat zij daar vriendschap heeft ontmoet.
Om dezelfde paden te lopen waar zij twee jaar geleden gelopen heeft.
Om herinneringen aan Josien op te halen.
Om dit samen met Mieke en Anke te delen.
Om dit ook met andere pelgrims te delen.
Om ook de verhalen van andere pelgrims te horen.
Om te leven met enkel de spullen uit je rugzak.
Om in herbergen te slapen.
Om een enkele keer een luxer onderkomen te hebben.
Om te verblijven in een herberg zonder warm water en zonder elektriciteit.
Om met andere pelgrims aan tafel te zitten voor het pelgrimsmenu.
Om vier weken lang niet te hoeven koken.
Om dagelijks onze belevenissen te schrijven.
We zijn nu thuis en zien al weer uit naar het volgende deel van onze Camino: van León naar Santiago. We houden jullie op de hoogte.
