Dag 13: Samos
Door: André
Blijf op de hoogte en volg An en André
24 April 2018 | Spanje, Rosalejo
Vanaf Triacastela gaan twee camino's naar Sarria. Wij besluiten de zuidelijke te nemen tot aan Samos. Deze is zeven km langer. Een plaats met een eeuwenoud en enorm groot klooster. En wereldberoemd wordt gezegd. Van de orde der Benedictijnen. Volgens onze reisgids woonden er in 2004: 17 paters en 4 zusters. Daarmee is slechts een fractie van het gebouwencomplex bewoond. Uiteraard is er een kapel bij. Het klooster huisvest ook veel kerkelijke kunstschatten, waaronder een enorme bibliotheek met vele oude geschriften en boeken. Meer dan 30.000 banden.
De wandeltocht is prachtig. Aanvankelijk even langs de verkeersweg, later volgen de paden de loop van de Rio Sarria. Weliswaar nog wel op en neer gaand, maar geen echte zware en lange beklimming meer. Door bossen, uitkijkend op de rivier in het dal. Met constant het geruis van het water. Over paden bezaaid met 'koeienvlaaien'. Door kleine boerendorpen. Met loslopende kippen en honden. In de kleine weilanden een paar koeien of schapen. En een oud mannetje, die er net zo oud uitziet als de eeuwenoude huizen die van rotsblokken gebouwd zijn. Hij heeft nog drie tanden, bruin van de pruimtabak. Hij spreekt ons aan, maar zonder effect: we verstaan geen woord van wat hij zegt. Hij staakt zijn pogingen zodra hij dat in de gaten heeft.
We besluiten de nacht door te brengen in de 'Albergue' van het klooster. Een ruimte aan de achterkant met een massa stapelbedden (bunks), en een ruimte met toiletten en douches. Bijna zo primitief als het klooster zelf. Maar wel koel vanwege de dikke muren van rotsblokken. Het verblijf is 'donativo'. Dat wil zeggen dat je voor het verblijf, in een kastje voorzien van een gleuf, je bijdrage doet, naar eigen goeddunken.
We nuttigen een pelgrimsmenu bij de overburen. Een bar annex 'Albergue' waar stevige rockmuziek wordt gedraaid. Spetterende namen als David Bowie, Elvis, Sting, The Beatles, e.a. Het avondmaal is uitstekend: aspergesalade, visgerecht, ijs met chocolade. Anders dan gisteren zijn de porties nu van juist formaat.
Gisteren hebben we gegeten samen met een Engels en een Frans echtpaar. Het eten is goed, maar de porties zijn enorm. Van alles teveel: de soep in te grote kommen goed gevuld; de salade niet op een bord, maar in een schaal (voor 1 persoon); het vlees per persoon een beenham gegarneerd met een aanzienlijke hoeveelheid frites. An heeft tot slot rijstepap als nagerecht gekozen. Ik heb afgezien van een toetje. Met een te veel gevulde maag naar bed gegaan.
De wandeltocht is prachtig. Aanvankelijk even langs de verkeersweg, later volgen de paden de loop van de Rio Sarria. Weliswaar nog wel op en neer gaand, maar geen echte zware en lange beklimming meer. Door bossen, uitkijkend op de rivier in het dal. Met constant het geruis van het water. Over paden bezaaid met 'koeienvlaaien'. Door kleine boerendorpen. Met loslopende kippen en honden. In de kleine weilanden een paar koeien of schapen. En een oud mannetje, die er net zo oud uitziet als de eeuwenoude huizen die van rotsblokken gebouwd zijn. Hij heeft nog drie tanden, bruin van de pruimtabak. Hij spreekt ons aan, maar zonder effect: we verstaan geen woord van wat hij zegt. Hij staakt zijn pogingen zodra hij dat in de gaten heeft.
We besluiten de nacht door te brengen in de 'Albergue' van het klooster. Een ruimte aan de achterkant met een massa stapelbedden (bunks), en een ruimte met toiletten en douches. Bijna zo primitief als het klooster zelf. Maar wel koel vanwege de dikke muren van rotsblokken. Het verblijf is 'donativo'. Dat wil zeggen dat je voor het verblijf, in een kastje voorzien van een gleuf, je bijdrage doet, naar eigen goeddunken.
We nuttigen een pelgrimsmenu bij de overburen. Een bar annex 'Albergue' waar stevige rockmuziek wordt gedraaid. Spetterende namen als David Bowie, Elvis, Sting, The Beatles, e.a. Het avondmaal is uitstekend: aspergesalade, visgerecht, ijs met chocolade. Anders dan gisteren zijn de porties nu van juist formaat.
Gisteren hebben we gegeten samen met een Engels en een Frans echtpaar. Het eten is goed, maar de porties zijn enorm. Van alles teveel: de soep in te grote kommen goed gevuld; de salade niet op een bord, maar in een schaal (voor 1 persoon); het vlees per persoon een beenham gegarneerd met een aanzienlijke hoeveelheid frites. An heeft tot slot rijstepap als nagerecht gekozen. Ik heb afgezien van een toetje. Met een te veel gevulde maag naar bed gegaan.
